καρφίτσα


καρφίτσα
[карфица] ουσ. Θ. булавка брошка

Λεξικό Ελληνικά-ρωσική νέα (Греческо-русский новый словарь). 2014.

Смотреть что такое "καρφίτσα" в других словарях:

  • καρφίτσα — η 1. μικρή μεταλλική βελόνη που χρησιμοποιείται για την πρόχειρη ένωση μερών υφασμάτων, φύλλων χαρτιού κ.ά.: Έχεις καμιά καρφίτσα να ενώσω τα φύλλα αυτά; 2. βελόνη από πολύτιμο μέταλλο για διακόσμηση και στερέωση της γραβάτας των αντρών: Τώρα δε… …   Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)

  • καρφίτσα — η 1. μικρή μεταλλική βελόνα που έχει αιχμηρό το ένα άκρο ενώ στο άλλο σχηματίζει κεφαλή και χρησιμοποιείται για πρόχειρη ένωση διαφόρων αντικειμένων, συνήθως κομματιών υφάσματος 2. γυναικείο κόσμημα που προσαρμόζεται στο ένδυμα. [ΕΤΥΜΟΛ. <… …   Dictionary of Greek

  • καρφιτσώνω — [καρφίτσα] συνδέω με καρφίτσα …   Dictionary of Greek

  • καρφίτσωμα — το [καρφιτσώνω] η σύνδεση με καρφίτσα, η συρραφή με καρφίτσα …   Dictionary of Greek

  • καρφιτσωτός — ή, ό ο συνδεδεμένος με καρφίτσα, ο καρφιτσωμένος. [ΕΤΥΜΟΛ. < καρφίτσα + κατάλ. ωτός (πρβλ. γωνιω τός, μισθω τός)] …   Dictionary of Greek

  • όρπη — η, ΝΜΑ 1. μετάλλινο, συνήθως, εξάρτημα και κόσμημα, συνδυασμένο με περόνη, που χρησιμεύει για σύνδεση τών δύο άκρων ιμάντα, ζώνης ή και ενδύματος, το θηλυκωτήρι, η καρφίτσα, η κόπιτσα, η αγκράφα 2. (στην αρχ.) κόσμημα με το οποίο οι αρχαίοι… …   Dictionary of Greek

  • γερμανικοί λαοί — Ινδοευρωπαϊκή εθνική ομάδα, στην οποία ανήκουν πολλές δεκάδες πληθυσμών, οι οποίοι αποσπάστηκαν κατά την εποχή του ορειχάλκου από τον αρχικό κορμό και εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη, από τον Ρήνο μέχρι τον Βιστούλα και τον Δούναβη. Τις πρώτες… …   Dictionary of Greek

  • Karşılama — ( tr. karşılama, Greek:Καρσιλαμάς) is a Turkish dance of unsure origins found in the Balkans and Anatolia. It literally means face to face greeting . Karsilamas is a couple dance that is still danced in what was the former Byzantine and Ottoman… …   Wikipedia

  • -ίτσα — υποκορ. κατάλ. τής Νέας Ελληνικής, η οποία πιθανόν να σχηματίστηκε αναλογικά προς την υποκορ. κατάλ. μσν. ουδ. σε ίτσιν ίκι(ο)ν, ουδ. τής ίκιος, με τσιτακισμό (δηλ. τροπή τού κ σε τσ προ φωνήεντος ι , όπως αστρ ίκιν, αστρ ίτσιν). Για τις… …   Dictionary of Greek

  • αγκράφα — η διακοσμητική καρφίτσα που συνδέει τα δύο άκρα ζώνης ή στολίζει υποδήματα και ενδύματα. [ΕΤΥΜΟΛ. < γαλλ. agrafe] …   Dictionary of Greek